Rick Dekker mist De Kuip nog wel

Hij speelde in een volle Kuip tegen Excelsior, trainde in Marbella met het eerste en won als aanvoerder van de A1 de Supercup en de Beker. Toch voetbalt Rick Dekker (19) niet bij meer Feyenoord, maar bij PEC Zwolle. De middenvelder heeft het naar zijn zin in Overijssel, maar mist De Kuip soms ook wel. “Die sfeer, niet normaal”.

Felicitaties van Ron Jans

Het is zo’n half uur nadat Feyenoord – PEC Zwolle is afgelopen als Rick Dekker de mixed zone, waar pers en voetballers elkaar na de wedstrijd ontmoeten, in komt lopen. In zijn kielzog een rolkoffertje, in zijn hand een telefoon. Hij draagt blauwe schoenen, in de kleuren van zijn club PEC Zwolle. Bijna een jaar geleden liep hij hier ook al, maar toen als speler van Feyenoord, die zojuist in een volle Kuip tegen Excelsior had gevoetbald. Het is vreemd om terug te zijn, zegt hij, maar wel speciaal. Terug bij Feyenoord, de club waar hij acht jaar lang in de jeugd voetbalde en zelfs een paar keer in het eerste. De club waarvan hij bovendien supporter is, ondanks dat hij nu dan ergens anders voetbalt. “Ron Jans feliciteerde me net voor de gein”, zegt hij met een glimlach, “natuurlijk, als je moet verliezen, dan maar hier”. Even kijkt hij naar rechts, waar Jordy Clasie in Feyenoord-shirt de pers te woord staat.

Een paar weken later. Het is koud op het industrieterrein in Zwolle waar PEC huist. Terwijl aanstaande gezinnetjes aankopen doen in de naastgelegen winkels, trainen op het veld in het Ijsseldelta Stadion de spelers van PEC Zwolle. Langs het veld roken wat medewerkers van de club een sigaret, en staan oude mannen met een bekertje koffie in de hand de prestaties van het team te bediscussiëren. Ron Jans blaast op zijn fluit en werpt Rick Dekker, nu op felgele voetbalschoenen, een hesje toe. Partijtje, man meer situatie. Behalve dan voor het team van Dekker, dat met tien man tegen elf moet voetballen. Tik, één keer raken en weer door. Het gaat hem goed af.

Een half uur later of wat schuift hij aan in het gezellige spelershome van PEC, waar medewerkers en spelers door elkaar zitten tijdens de lunch, en her en der een supporter. Het was een fijne training, vertelt hij. “Het bevalt hier hartstikke goed. Vanaf het begin zit ik al bij de selectie, en heb uit tegen Sparta Praag in de Europa League m’n debuut gemaakt, een aardige belevenis. Later ben ik ook nog ingevallen uit tegen Ajax, in de Arena. Ik heb nu toch al zo’n twaalf, dertien keer bij de selectie gezeten, dus ik denk dat ik niet mag klagen. Wout Brama is erbij gekomen, maar er zijn ook wat geblesseerden, dus hopelijk zit ik er zondag weer bij”.

Wakker gebeld door Van Gastel

Toch leek het er even op dat Dekker dit seizoen niet in Zwolle, maar gewoon bij Feyenoord zou voetballen. Als aanvoerder van de A1 trainde hij vorig seizoen regelmatig mee onder Ronald Koeman, en mocht zelfs mee op trainingskamp naar Marbella. “Rick Karsdorp zou eigenlijk meegaan, maar viel geblesseerd uit. En ook Ruud Vormer was geblesseerd. Toen ben ik ’s ochtends om zeven uur wakker gebeld door Jean-Paul van Gastel, dat ik mee mocht”. In allerijl reed Dekker naar Rotterdam, waar hij in het kantoortje van trainer Ronald Koeman geroepen werd. “Ze vertelden dat ik tegen Excelsior de tweede helft zou spelen, en ook mee mocht naar Marbella. Wel mooi dat ze aan me dachten”.

En dus vindt Dekker zichzelf in de tweede week van januari niet thuis op de bank tijdens een vakantieweek terug, maar in het zonnige Spanje, als speler van Feyenoord 1. “Het was fysiek soms wel zwaar. Tijdens elf-tegen-elf partijtjes stond ik tegenover Lex Immers, dan loop je de longen uit lijf, maar ik denk dat het wel goed ging. We deden veel positiespel, dat is wel mijn ding. Af en toe moest ik tijdens een-tegen-een duels tegen Bruno Martins Indi staan, maar dan heb je niks in te brengen. Het is goed om zoiets mee te maken, je groeit er naartoe.” In Marbella speelt hij met jongens die hij al jaren kent. Sven van Beek is er bij, Terence Kongolo, Jean-Paul Boëtius, Tonny Vilhena, Joey Sleegers. Dekker wordt goed opgenomen in de groep. “In Marbella gingen we uit eten, ben ik meegegaan met Schaken, De Vrij en Bruno Martins Indi, hartstikke leuk.”

Dekker speelt in Spanje mee tegen FC Basel en in een volle Kuip tegen Excelsior, in de benefietwedstrijd voor het Daniël den Hoed ziekenhuis. Hij imponeert als hij in de tweede helft drie, vier man voorbijsnelt en op doel schiet. Geen doelpunt, maar toch. Het is een hoogtepunt na acht jaar lang in de jeugdelftallen op Varkenoord gespeeld te hebben. Eerst in de D2, en via de C- en B-junioren uiteindelijk twee jaar in de A1, waarin hij kampioen wordt, en als aanvoerder de Supercup en beker omhoog mag houden. “Het kampioenschap was echt een hoogtepunt. We hadden een heel goed en ook heel leuk team, met jongens als Vincent Janssen, Joey Sleegers en Sven van Beek. Ik was nog nooit echt kampioen geworden met Feyenoord.” Het zijn succesvolle jaren in de A-jeugd, want behalve prijzen breken ook veel jongens door. “Rick Karsdorp stak er altijd al bovenuit. En bijvoorbeeld Maarten de Fockert doet het nu heel goed bij SC Heerenveen, waar hij tweede keeper is. Hij zit nu ook bij Jong Oranje. Hij was misschien niet hét talent, maar komt nu toch ver door hard werken”.

En ook in de maanden na het trainingskamp traint Dekker, samen met teamgenoten Wessel Dammers, Rodny Lopes Cabral, Jeff Hardeveld, Rick Karsdorp en keeper Maarten de Fockert regelmatig mee met het eerste. Koeman is tevreden over de kleine middenvelder, maar tot een contract komt het niet. Eind maart laat technisch directeur Martin van Geel zijn zaakwaarnemer weten dat er geen negende seizoen van Rick Dekker bij Feyenoord volgt. “Dat was zuur natuurlijk, maar we zijn direct verder gaan kijken. Club Brugge, NAC en PEC Zwolle hadden interesse. Brugge viel snel af, want dat was niet concreet. Bij NAC was het onduidelijk of ik nou wel of geen contract zou krijgen. En met PEC-trainer Ron Jans heb ik een tijdje gebeld, dat beviel van beide kanten. Het was allemaal best positief. Ik zou bij het eerste komen. Het is een goede keus. Ik heb een contract voor twee jaar, met een optie voor nog een jaar”.

Tevreden in Zwolle

Het bevalt Dekker dus goed in Zwolle. Na acht weken in een hotel naast het stadion gebivakkeerd te hebben woont hij nu samen met twee andere spelers in een appartement. “Het was wel wennen natuurlijk. Zelf boodschappen doen, zelf koken. Maar je wordt er zelfstandiger van. Nu ga je gewoon je eigen geld verdienen. Profvoetballer zijn is het mooiste wat er is, man.” En ook sportief bevalt Zwolle goed. Dekker zit bijna wekelijks bij de eerste selectie, is aanvoerder van het tweede elftal en maakt indruk op trainer Ron Jans, die hem recent tegenover camera’s van TV Rijnmond met Jordy Clasie vergeleek. Dekker lacht als het om die vergelijking gaat. “Ik ben ook niet groot natuurlijk, net als Jordy. Mijn kwaliteiten zijn dat ik vast aan de bal ben, en altijd vooruit speel. Een mankement is dat ik fysiek niet de sterkste ben, maar dat heeft Jordy ook. Het zou mooi zijn als ik zijn niveau haalt, maar ik heb nog een lange weg te gaan”.

Bijna moeiteloos heeft hij zich inmiddels aangepast aan zijn nieuwe club, waar hij over een jaar basisspeler hoopt te zijn. “Dat is wel de bedoeling. Nu is het zoveel mogelijk spelen en geluk hebben denk ik. Je moet je kans krijgen, bijvoorbeeld bij een blessure. Het is de bedoeling er volgend jaar te staan.”

Hoe goed Zwolle ook bevalt, verlangen naar De Kuip blijft er altijd. Zoals toen hij begin november op de Zwolle-bank in het stadion zat en het publiek hoorde zingen. Of toen hij tijdens die ene wedstrijd als Feyenoorder in een vol stadion een rush maakte en het publiek recht voor zich, vlak nabij het veld zag. Of toen hij in juli in het stadion zat toen Feyenoord tegen Besiktas speelde in de voorronde van de Champions League. “Die sfeer, niet normaal. Ik ging acht jaar lang naar de thuiswedstrijden van Feyenoord, dat mis ik wel. Maar je moet ook mee leren leven dat je iets anders hebt en misschien is het alleen maar goed geweest”, besluit hij wijs. En ooit, misschien al na zijn tijd in Zwolle, terugkeren naar Feyenoord? “Ja, natuurlijk, dat lijkt me logisch!”

Dit artikel verscheen eerder Hand in Hand, december 2014

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s