Fred Rutten: elf maanden eenzaamheid

Feyenoord speelde een oefenwedstrijd tegen FC Emmen, op een zomeravond. En door een rare loop der dingen was ik in de catacomben van de JENS Vesting – zo heet het stadion – terecht gekomen. Gewoon een deur open gedaan, en daarna nog één. En toen stond ik oog in oog met Fred Rutten, voor de kleedkamer.

Buiten was de warming-up nog bezig. Het zou een feestelijke toestand worden, want het nieuwe kunstgrasveld van FC Emmen werd voor het eerst bespeeld. Dat leek me overigens geenszins een reden tot feest. Toen ik voor de kleedkamer van Feyenoord stond keek ik naar binnen. Een schier oneindige hoeveelheid ijzeren kisten, shirts, flesjes sportdrank, bandagetape, kartonnen doosjes, handdoeken en badslippers lagen  ogenschijnlijk door elkaar. Ondertussen was Fred Rutten naar me toe gelopen, en met zijn karakteristieke accent vroeg hij wat ik deed. “Heb je een foto gemaakt? Een foto? Heb je een foto gemaakt? Zag ik dat nou?”, vroeg hij defensief en rusteloos. “Eeuhm, nee, ik verbaasde me over de hoeveelheid spullen”, antwoordde ik. Hij zuchtte, deed de deur van de kleedkamer open en weer dicht en ging op een stoeltje zitten, hoofd gebogen, telefoon in zijn hand.

Een trainer opgesloten in zijn eigen kleedkamer, terwijl zijn voetballers buiten warmlopen is een treurig aangezicht. De elf maanden van Fred Rutten bij Feyenoord zijn uitgelopen op een teleurstelling. Zeker, in oktober en november speelde Feyenoord fantastisch voetbal, het beste voetbal in jaren, en in december en januari werden incidenteel best aardige wedstrijden gespeeld, maar daarna zakte het allemaal in. Rutten bleef defensief, kon niet tegen de kritiek die inherent is aan een matig voetballende topclub en keerde verder in zichzelf. Hij vond het klimaat bij de club niet goed en zijn eigen spelers niet professioneel genoeg. Nimmer leek hij zich thuis te voelen. Het lag altijd aan de club, niet aan Rutten zelf. “Op en top professional”, noemde Rutten zichzelf zondag nog. Hij probeerde een beeld van zichzelf als ambitieuze trainer, professioneler dan zijn clubs, in stand te houden. Maar met één prijs in vijftien jaar hoofdtrainerschap won hij nog minder dan Feyenoord.

Nu is het voorbij. Godzijdank, Feyenoord is verlost van Rutten en Rutten van Feyenoord. Toen hij zondagmiddag wat stuurloos en reddeloos wegliep bij een interview met Fox, moest ik weer denken aan die zomeravond in Emmen. Zichzelf opgesloten in zijn eigen kleedkamer. Fred Rutten bij Feyenoord, het waren elf maanden eenzaamheid.

Dit stuk verscheen eerder op Voetblah.nl

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s