Waarom Tonny Vilhena naar 10 moet

Het lijkt erop dat Tonny Vilhena Feyenoord binnenkort gaat verlaten. De veel bekritiseerde middenvelder, die dit seizoen zijn basisplaats verloor, staat voor een transfer naar Italië. Dat is zonde, want Vilhena is één van ’s lands grootste talenten, die alles in zich heeft om een internationale topvoetballer te worden. Ik zal laten zien waarom en hoe hij onderschat wordt.

Kritiek

Toen Vilhena als net zeventienjarige in 2012 met Feyenoord 1 mee mocht op trainingskamp, lag de wereld aan zijn voeten. Kort daarop debuteerde hij, het seizoen daarna was hij, als eerstejaars A-junior, al basisspeler. Op de nummer 8 positie, als centrale middenvelder, en niet als nummer 10, de positie waar hij jarenlang juist voetbalde. Daar bleef hij staan, totdat dit seizoen Karim El Ahmadi terugkeerde in De Kuip en Vilhena naar de bank verdween.

Maar beter ook, zeggen de critici. Vilhena is te lui, heeft te weinig inzicht, creëert te weinig, schiet slecht en heeft een verkeerde mentaliteit. Kortom: Vilhena is ten onrechte lang genoemd als toptalent, maar kan er eigenlijk maar weinig van.

Dat staaft niet met de mening van veel Europese topscouts. Al jarenlang wordt Vilhena gevolgd door mannen in lange jassen (oké, zonder die lange jassen) met opschrijfboekjes. Dat gebeurde al op Varkenoord, toen hij naar Engeland kon, maar ook sinds hij eerste elftalspeler werd. Ook dit seizoen zitten er regelmatig scouts voor hem op de tribune van de grootste clubs. Arsenal zag het in hem zitten, Napoli lijkt momenteel het concreetst. Zitten de scouts fout?

Nee. Vilhena heeft alles wat een moderne middenvelder moet hebben. Laten we de cijfers erbij pakken.

Vergelijking met El Ahmadi

Vorig seizoen stond Vilhena op 8, dit seizoen staat Karim El Ahmadi daar. Als we de cijfers van Vilhena vorig seizoen vergelijken met die van El Ahmadi dit seizoen, zien we dat de twee elkaar niet zoveel ontlopen. El Ahmadi passte meer en ook zuiverder, maar Vilhena was bij meer doelpunten betrokken. Dat El Ahmadi dit seizoen speelt is dan ook niet gek: hij is cruciaal in het positiespel dat Fred Rutten zijn team wil laten spelen. Maar juist door het aanvallende rendement dat Vilhena als centraal ingestelde middenvelder al creëerde, rijst de vraag of hij niet gewoon als aanvallende middenvelder moet worden opgesteld. Hij heeft de techniek die een goede vooruitgeschoven spelmaker dient te hebben, heeft een sterkte dribbel in huis (meer succesvol dan El Ahmadi), een nauwkeurig schot (ook nauwkeuriger dan El Ahmadi) en wint ook meer duels.

Vergelijken we Vilhena van vorig seizoen met Immers, de nummer 10, van vorig seizoen, zien we dat Vilhena meer assists (gemiddeld 0,22 per wedstrijd) leverde dan Immers (0,16). En ondanks zijn verdedigende taken schoot hij gemiddeld 1,75 keer op doel, tegenover 2,47 van Immers en 1,55 van El Ahmadi. Hij was daarin nauwkeuriger dan El Ahmadi (52% op doel tegenover 46%), maar minder scherp dan Immers (58%). Van Immers’ schoten zijn er per wedstrijd gemiddeld 1,2 niet scherp op doel, bij Vilhena de helft minder; 0,6. De kritiek dat Vilhena slecht schiet gaat dus niet op.

De website Squawka berekent aan de hand van een vele relevante variabelen en een algoritme scores voor spelers, zowel een verdedigende, aanvallende als totale score. Hoe verder van de nul, hoe positiever de invloed van een speler op zijn team was. Aanvallend doet Vilhena het een stuk beter dan El Ahmadi (16,21 tegenover 7,44), maar minder dan Immers (22,61). Dat Vilhena en Immers verschillen is niet vreemd; Vilhena heeft een hele andere, veel minder aanvallende rol. Maar dat hij het stukken beter doet dan El Ahmadi, is wel opmerkelijk: het toont de aanvallende klasse van Vilhena.

Wordt Vilhena verkeerd gebruikt? Hij is maar zelden als nummer 10 gebruikt bij Feyenoord 1, maar speelde op die plek wel zijn beste wedstrijd: uit tegen Willem II in het seizoen 2012/2013. Vilhena scoorde twee keer. Helaas is er van die wedstrijd geen data openbaar, want het zou interessant zijn Vilhena als 10 te kunnen vergelijken met Immers als 10.

Vergelijking met andere spelers

Vilhena wordt zoals gezegd gelinkt aan Napoli. Het is daarom interessant om te kijken hoe hij het doet in vergelijking met een andere oud-Feyenoorder bij die club, Jonathan de Guzman. De Guzman is een vergelijkbare middenvelder, en speelt bij Napoli vooral als aanvallende middenvelder – als hij al speelt. Maar Vilhena, ondanks zijn meer verdedigende rol, doet het niet veel minder dan de aanvallende De Guzman. Integendeel: Vilhena levert meer assists per wedstrijd (0,22 tegenover 0), schiet vaker (1,75 tegenover 1), maar is daarin wel minder scherp (52% tegenover 67%). Zijn aanvallende score van vorig seizoen is beter dan die van De Guzman dit jaar; 16,21 tegen 10,31. De Guzman is succesvoller in passes (86% tegen 80%), maar creëert minder kansen (0,94 tegenover 0,80).

Hoe doet Vilhena het in vergelijking met een Eredivisie-middenvelder die ongeveer dezelfde rol op het veld heeft, Marko Vejinovic van Vitesse? Antwoord: goed. Heel goed zelfs. Ook hier maak ik gebruik van cijfers van vorig seizoen, omdat Vilhena toen basisspeler was en het niet moest hebben van kleine invalbeurten, die ruis kunnen veroorzaken in de data. Vilhena leverde meer assist per wedstrijd (0,22 tegenover 0,09), creëerde meer kansen (0,94 tegenover 0,72), schoot vaker (1,75 – 1,16) en deed dat ook nauwkeuriger (52% – 24%). Hij verloor alleen iets meer duels (49,33% – 50,74%) en was wat minder accuraat in zijn passes (80% – 89%). Allebei de middenvelders speelden overigens 32 Eredivisie-wedstrijden in dat seizoen. Ook hier blijkt: Vilhena is veelzijdig, en doet het beter dan iemand die door velen als één van de beste middenvelders van de Eredivisie wordt gezien.

Complete middenvelder met aanvallende klasse 

De aanvallende klasse van Vilhena is precies waarom ik al lange tijd roep dat hij verkeerd gebruikt wordt bij Feyenoord. Dat hij ondanks zijn verdedigende taken zoveel aanvallend rendement heeft, zo scherp is, prikkelt de vraag: hoe goed kan Vilhena worden als hij langere tijd als nummer 10 wordt opgesteld? Hij heeft ontegenzeggelijk een betere techniek en beter schot dan Lex Immers, en wint ook meer duels. Vilhena levert bovendien meer assist. Ook verdedigend is hij niet slecht, hij won dit seizoen zo’n 85% van zijn tackles en wint meer duels dan El Ahmadi.

Vilhena heeft alles wat een moderne middenvelder moet hebben: hij heeft een goede techniek en is sterk, met een groot loopvermogen en goed fysiek. Vilhena kan verdedigen en wint veel duels en tackles, maar is aanvallend nog sterker; hij creëert voor een speler op zijn positie veel kansen en schiet veel en redelijk scherp.

Ik denk dat Vilhena erg onderschat wordt bij Feyenoord, en vooral de potentiële waarde die hij kan hebben als aanvallende middenvelder. Waarom ziet de rest van Europa het wel, maar bij Feyenoord niemand? Dat is opmerkelijk, maar vooral zonde: ik denk dat Vilhena, net als Robin van Persie en Jonathan de Guzman, de Europese top kan halen zonder bij Feyenoord de echte uitblinker geweest te zijn, vooral omdat hij, net als Van Persie en De Guzman, altijd op de verkeerde plek werd neergezet.

Ja, als Vilhena deze winter als bankzitter van Feyenoord vertrekt, is er een enorme kans gemist één van Europa’s grootste talenten het beste tot zijn recht te laten komen.

Advertenties

5 gedachtes over “Waarom Tonny Vilhena naar 10 moet

  1. Ik ben het niet eens met Marks oordeel over Vilhena, het hele artikel is een mooi voorbeeld van scorebordjournalistiek. Wanneer je kijkt naar de wedstrijden van Vilhena vorig en dit seizoen, dan zie je een speler die:
    – duels niet aangaat (en dus ook niet verlies)
    – zijn tegenstander voortdurend laat weglopen
    – alle corners en vrije trappen verknalt
    – weinig scorend vermogen heeft (tussen de palen schieten zegt niet alles)
    – geen versnelling heeft in zijn actie
    – tactisch bij voortduring verkeerde keuzes maakt.

    Ik zeg niet dat hij geen talent heeft, maar sinds zijn debuut gaat hij eerder voor- dan achteruit. Het is volkomen terecht dat hij niet in de basis staat. In plaats van klagen over een gebrek aan vertrouwen zou hij keihard moeten werken en de kans pakken wanneer hij hem krijgt. In de invalbeurten tegen Excelsior en PSV heeft hij daarentegen twee tegengoals veroorzaakt, die tegen PSV besliste de wedstrijd. Ik garandeer je dat hij bij een Europese topclub echt niet meer zal spelen dan bij Feyenoord.

    Overigens speelt Feyenoord ook niet met een echte nummer 10, je ziet in het moderne voetbal steeds minder een klassieke spelverdeler en steeds vaker all-round middenvelders die het hele veld bestrijken. Qua dynamiek zijn zowel Clasie, El Ahmadi, Immers als Toornstra modernere middenvelders dan Vilhena, die qua talent ook onderdoet voor De Guzman en Van Persie.

    • Bedankt voor je reactie, Wim.

      Een aantal punten:
      Allereerst denk ik dat aan de hand van statistieken iets betogen juist geen scorebordjournalistiek is. Mijns inziens wordt er te vaak aan de hand van simpele variabelen (uitslag, impressie van het oog) een wedstrijd of speler geanalyseerd, in plaats van te kijken hoe iemand werkelijk speelde. Statistieken kunnen daarbij heel nuttig zijn, omdat ze vrij hard zijn: als een tv-analist zegt dat alle passes van een speler fout waren, kun je laten zien dat dit wel of niet het geval was.

      Vilhena gaat wel degelijk duels aan. Vorig seizoen om precies te zijn 147. Dat zijn er meer dan veelgeprezen middenvelders als Mokotjo (145), Gudelj (142), Van den Berg (140), Kali (130). Los daarvan geeft duels aangaan vind ik nog niet per sé veel aan. Een tackle maken hoeft geen teken van sterkte te zijn, maar juist van zwakte: blijkbaar stond een speler positioneel niet goed genoeg. Het bekende voorbeeld is hoe Jaap Stam weg moest bij Manchester United, omdat Ferguson cijfers over hem had gekregen: Stam was minder tackles gaan maken, en dat duidde er volgens Ferguson op dat hij over z’n top was. Stam ging weg en speelde bij AC Milan vervolgens nog een paar topjaren, notabene naast Maldini, een verdediger die zelden tackles en slidings maakte. Stam had geleerd positioneel beter te staan, zodat een tackle niet meer nodig was. Het weinig aangaan van een duel hoeft dus niet per sé een zwakte te zijn: het kán juist betekenen dat een speler positioneel goed staat, en dus inzicht heeft. In de duels die Vilhena wel aangaat wint hij er dus redelijk veel.

      Daarnaast heeft Vilhena wel degelijk scorend vermogen, vorig seizoen 6 (evenveel als bijvoorbeeld spits Michiel Kramer). Hij had in totaal 56 schoten, waarvan 29 op doel. Ergo, 1 op de 4,85 schoten op doel van Vilhena werden een goal. Dat zijn zeer redelijke cijfers, waar maar weinig Eredivisie overheen gaan.

      Ik vind Immers geen dynamische middenvelder, en juist meer een klassieke 10 dan een moderne. Vilhena zou met zijn schot een goed koppel kunnen vormen met Kazim-Richards. Het is jammer dat die kans hem niet gegeven wordt en er halsstarrig vastgehouden wordt aan een bijna 29-jarige middenvelder zonder veel doorverkoopwaarde.

  2. Dag Mark, ik ben zeker niet tegen het gebruik van statistieken, maar die zijn altijd maar een deel van het totale beeld. Ik herinner me van vorig jaar een stuk over Immers, waarin werd betoogd dat deze de meest effectieve aanvallende speler van Nederland was. Dat leek me even overdreven als jouw lofzang op Vilhena.
    Vilhena heeft zeker meer puur voetbaltalent dan Immers, ik was in het begin helemaal geen fan van Immers, maar diens enorme werklust, gedrevenheid en mentaliteit vergoeden veel. Bij Vilhena mis ik juist de drive om elke wedstrijd van de eerste tot de laatste minuut alles te geven. Overigens hoop ik dat Vilhena blijft en beter wordt, ik ben dan de eerste om mijn ongelijk toe te geven.

    • Beste Wim,

      het kan wel zijn dat Immers vorig seizoen, de meest effectieve (aanvallende) middenvelder was van de Eredivisie, maar als we dan op basis van de statistieken kunnen concluderen dat Vilhena een (controlerende) middenvelder bijna dezelfde cijfers haalt, terwijl hij verder van de goal afspeelt in ene verdedigende rol, dan is het niet fout aan te nemen, dat Vilhena op zijn eigen positie, dus nog veel beter uit de voeten zou kunnen. Het één sluit het ander niet uit.

      Je vergeet dat vorig jaar wij gewoon kampioen hadden moeten worden en zeker na de winterstop(toen ging Immers eindelijk een paar van zijn vele kansen afmaken) ging het elftal gewoon draaien (Immers scoorde trouwen nooit de gelijkmaker of de openingstreffer, maar altijd de tweede of de derde of de vierde goal). In een draaiend elftal, halen spelers al snel betere statistieken, daarbij is het opvallend dat de verguisde Vilhena gewoon het hele seizoen op de voor hem onnatuurlijke positie redelijk stabiel speelde.

  3. Bedankt, eindelijk onderbouwd waarom t zo zonde is dat Vilhena niet gewoon eens 10 potjes op 10 mag spelen. Achabar er voor en gaan. Dodelijke tandem en zolang we toch via het centrum aanvallen missen we de lengte van Kazim ook niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s