Mijn Feyenoord-jaar 2014 in vijf objecten

Geen bekers, geen schaal, wel mooie wedstrijden en reizen, en daarom uiteindelijk toch een mooi Feyenoordjaar. Mijn eigen verzameling heb ik het afgelopen jaar weer uitgebreid met allerlei objecten. Wat shirts, veel boeken, oude tijdschriften, duizenden foto’s, maar dat is voor nu niet zo interessant. Nee, in deze blogpost vijf bijzondere objecten en dingen die ik het afgelopen jaar op reis met Feyenoord verzamelde en zodoende mijn Feyenoord-jaar samenvatten.

Kaartje_beker_Ajax_Feyenoord

Om de bekerwedstrijd Ajax – Feyenoord, in de kwartfinale, was veel te doen. Een paar dagen eerder waren bij FC Utrecht – Feyenoord wat opstootjes ontstaan in en rond en het stadion en werd uiteindelijk een grote groep supporters ingesloten door de ME.  In de dagen daarna, en voorafgaand aan de bekerclash, ging het in veel media dan ook om het mogelijke gevaar dat “duizenden” Feyenoorders op thuisvakken zouden kunnen vormen. Burgemeester Ahmed Aboutaleb, filmmaker Leonardo Pansier, maar ook de club zelf, riepen op vooral thuis te blijven – ook als je een kaartje had. Die kaartverkoop zelf zou trouwens héél moeilijk gemaakt worden. Niet dus. Op een donderdagmiddag, de kaartverkoop begon om 13:00, kon ik zó vijf kaarten kopen en uitprinten. Op de wedstrijddag viel alles overigens mee: we zaten, zoals vaker bij uitwedstrijden in de Arena, gewoon rustig op een vak en keerden na, ook dat zoals vaker, een nederlaag rustig huiswaarts. Storm in een glaswater, met het kaartje als aandenken.

Klapper_bekerfinale

Wéér geen prijs. Het leven van een Feyenoord-supporter wordt gekenmerkt door valse hoop. Altijd weer die hoop dat dit seizoen echt anders is. En dan sta je met de winterstop alweer twaalf punten achter op de koploper. Enfin. Met een vriend ging ik in mei naar de bekerfinale tussen PEC Zwolle en Ajax, in onze Kuip. Via Amstel konden we gratis kaarten krijgen, dus ach, waarom niet? Op ons stoeltje vonden we deze handklapper. Wat volgde was vermoedelijk één van de mooiste wedstrijden die ik ooit in De Kuip zag. Na een snelle voorsprong van Ajax kantelde de wedstrijd volledig en werden de Amsterdammers weggespeeld. Zelden Ajax zo weggetikt zien worden in De Kuip. En dan dus niet eens door Feyenoord. Na de wedstrijd volgde een groot feest, wij deden mee, natuurlijk. We waren PEC voor een dag, maar Feyenoord voor altijd. 

Emmen_Feyenoord

Op 16 juli speelde Feyenoord een oefenwedstrijd in Emmen, tegen de lokale FC. We gingen aan het begin van de middag met de trein. Een lange reis, waarvan het vooruitzicht voor de terugreis was: vóór het laatste fluitsignaal een taxi pakken, en dan hopen dat we de laatste trein konden halen. Door een vreemde samenloop van omstandigheden stonden we ineens bij de kleedkamers van Feyenoord, naast de spelers bij de opkomst, en tijdens de wedstrijd op voor Feyenoord bestemde zitplaatsen. Daar kregen we gratis eten, lasagne, en gratis bier. Natuurlijk gingen we niet voor het laatste fluitsignaal weg en natuurlijk haalden we de trein niet. Na de wedstrijd door de spelersuitgang naar buiten gegaan (handtekeningen uitgedeeld, evenals high-fives), onder lachend toezien van stewards en spelers, en godzijdank met twee andere supporters naar huis kunnen rijden. Het zijn dit soort onbenullige oefenwedstrijden die een seizoen kleur geven.

Gebedsketting

Begin augustus speelde Feyenoord tegen Besiktas, in Istanbul. Geweldig om Feyenoord zo ver van huis te zien spelen. Istanbul was de eurazische stad waarvan ik droomde dat hij zou bestaan, en zie daar. Overdag bekeken we de stad, ’s avonds zaten we in een kroeg vlakbij ons hotel, nabij de lange Istiklal straat en het Taksim plein. De kroegbaas mompelde een onverstaanbare combinatie van Duits en Engels tegen ons. De eerste avond zaten we er met drie, de tweede avond uiteindelijk met een man of tien. Onze waterpijp werd oneindig bijgevuld, we kregen gratis bier en nootjes en mochten zelfs de muziek regelen. Zo kon het gebeuren dat ergens in de Turkse nacht krakers als Frans Bauer’s Ons Geluk en Lee Towers’ Mijn Feyenoord door een nauw steegje galmde. Blijkbaar was de kroegbaas blij met ons, want hij gaf me dit gebedskettinkje. Een mooi aandenken aan een bijzondere trip.

Programmaboekje_Feyenoord_Sevilla

Misschien niet het uniekste object in dit rijtje, nee zeker niet. Er waren tienduizenden exemplaren van dit programmaboekje. Maar, en ik doe dit nooit, na de wedstrijd pakte ik er eentje mee. Over tien jaar hebben we het nog over die donderdagavond in november toen Feyenoord het grote Sevilla, winnaar van de Europa League, versloeg in De Kuip. We hebben het dan nog over die knal van Karim El Ahmadi, over dat reusachtige Zilvervloot-doek. De overwinning voelde voor mij als een definitieve bevrijding van de donkere, moeizame jaren. Het programmaboekje van die dag bewaar ik dan ook goed.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s