Toen Eddy PG van Ajax naar Feyenoord ging

Ver voordat supporters elkaar onderling op Twitter, Facebook en websites bevochten over de vraag of het wel of niet toejuichen van de komst van Kenneth Vermeer je wel of niet een “echte supporter” (wat dat ook mag zijn), kocht Feyenoord al eens de doelman van Ajax. De komst van Eddy Pieters Graafland naar Rotterdam in 1957 was opmerkelijk, maar niet op de eerste plaats vanwege zijn afkomst.

De jaren vijftig zijn voor Feyenoord geen groots decennium. De club moddert wat aan, voetbal in een amper gevulde Kuip en speelt in de strijd om het landskampioenschap, net als in de eerste jaren na de oorlog, geen enkele rol van betekenis. Bijna nog wordt promotie naar de nieuw te vormen Hoofdklasse gemist, maar door een eindspurt eindigt Feyenoord in het seizoen 1954/55 alsnog boven de benodigde achtste plaats in de competitie, en blijkt de aankoop van het Haagse Holland Sport door kolenhandelaar en Feyenoord-voorzitter Cor Kieboom achteraf onnodig. Aad Bak, Tinus Oosterholt en Henk Schouten, nog steeds recordhouder doelpunten in één wedstrijd, komen alsnog uit Den Haag naar Rotterdam.

Op Zuid begint Kieboom te bouwen aan de wederopstanding van de club. Samen met Guus Brox, eerst technisch commissielid en later de eerste betaalde manager van de club, reist hij stad en land af op zoek naar talent. Als ze Coen Moulijn op een dag zien voetballen met zijn jeugdteam van Xerxes trekken ze direct de portemonnee en verkast de rappe linksbuiten voor zo’n 25.000 gulden van Rotterdam-Noord naar Rotterdam-Zuid. Een enorm bedrag, zeker voor een speler die zich bij de senioren nog amper heeft bewezen.

Dat Kieboom en Brox om hun ambitie, een landskampioenschap en daarmee terugkeer aan de voetbaltop, bereid waren flink te betalen, blijkt in 1958. Via-via hebben ze vernomen dat Ajax-doelman Eddy Pieters Graafland, tevens doelverdediger van Oranje, een stap hogerop wil maken.  Kieboom en Brox nemen contact met de sporthandelaar op en in korte tijd is de deal rond. Ook Ajax, op dat moment zeker een grote rivaal maar nog niet meer ongeliefd dan stadsgenoot Sparta, gaat akkoord, en wel voor een recordbedrag. 134.000 gulden – nog nooit betaald in Nederland. Op 12 juli 1958 ondertekenen de voorzitters van de Amsterdamsche Football Club Ajax en de Rotterdamse Voetbal Club Feyenoord en Eduard Laurens Pieters Graafland zelf het contract. Zoals contractueel afgesproken ontvangt laatstgenoemde zo’n vijf procent van de transfersom, geen slecht bedrag voor een middenstander.

Het is dan ook vooral de transfersom die de kranten vult, niet zozeer het transfereren van de keeper van de ene rivaal naar de andere. Maar anders dan in 2014 zijn de berichten kort, ergens op de sportpagina’s van de kranten tussen ander klein sportnieuws, en valt er over grootste publieke discussie niks te lezen.Consummatum est, het is voltooid, waarom dan nog een grote discussie?

Toch is de overgang van de Ajax-keeper naar Feyenoord pikant. De vader van Eddy PG, zoals hij in Rotterdam door het leven gaat, is een belangrijk bestuurslid van Ajax. Het was om die reden dat kleine Eddy al op z’n elfde lid mocht worden van de club, een jaar eerder dan officieel toegestaan. Twaalf jaar lang, totdat hij op z’n drieëntwintigste naar Feyenoord verkast, is hij clublid en vanaf zijn zeventiende bijna onafgebroken doelman in het eerste elftal. Hij speelt er vier Europa Cup 1-wedstrijden en viert er in 1957 een landskampioenschap – Feyenoord wacht dan alweer zeventien jaar op de schaal. Wat heeft hij in godsnaam in Rotterdam te zoeken?

Heel simpel, vindt Pieters Graafland zelf. De Kuip, de supporters, de toekomstplannen van Brox en Kieboom en ongetwijfeld ook het hogere salaris. In De Meer zitten iets meer dan twintigduizend supporters op de tribunes, op een goede dag in De Kuip een drievoud daarvan. De club wil weer kampioen worden en eindelijk ook Europa in. Voor Feyenoord is de gewilligheid van Pieters Graafland een godsgeschenk, want de keeper van het nationale elftal is een verbetering van de drie doelmannen die rouleren onder de lat in De Kuip. Bram Panman mag na Pieters Graafland’ komst blijven (in één van zijn sporadische wedstrijden krijgt hij liefst vijf tegendoelpunten om zijn oren tegen, jawel, Ajax), Wim Onderstal, tevens trainer van de honkballers, en Teun van Pelt, vertrekken. Alledrie zijn het clubjongens, altijd loyaal geweest en ook zeker geen matige doelmannen. Maar een topclub verdient een betere doelman, vinden Brox en Kieboom.

De gelijkenissen met 2014 zijn er genoeg. Maar anders dan nu was de komst van Pieters Graafland minder groot nieuws. Hij had trouwens gelijk, wat betreft grotere club. In twaalf jaar won hij vier kampioenschappen, twee nationale bekers, de Benelux Vriendschapsbeker en op 6 mei 1970, als invaller voor de ook niet echt imponerende Eddy Treijtel, de Europa Cup I. Eddy Pieters Graafland een Ajacied? Nee, Eddy PG was een echte Feyenoorder geworden.

Deze column verscheen eerder op Feyenoordnet.nl 

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s