De beste midvoor speelde maar één keer voor Oranje

Jaap Barendregt was eind jaren twintig, begin jaren dertig een uitmuntende Feyenoord-midvoor. Nog steeds is hij topscorer aller tijden op het hoogste niveau. Toch kwam hij maar tot slechts één interland. Over een grote wisseltruc en vergissing.

Hij was twintig jaar toen Engel Geneugelijk, eigenlijk masseur maar bij gebrek aan geld ook trainer, de boomlange spits naar het eerste elftal haalde. Barendregt had tot dan toe furore gemaakt bij DCL in Charlois, en was bij een wedstrijd van een lager team opgevallen. Of hij niet bij Feyenoord wilde komen voetballen. Barendregt stemde in en was uiteindelijk twaalf jaar lang de onbetwiste midvoor van Feyenoord 1.

Als Barendregt in 1925 naar Feyenoord komt, heeft de club een jaar eerder voor het eerst het landskampioenschap behaald. Het gaat in die jaren snel met de club van iconische voetballers als Kees Pijl, Adriaan King Koonings en Kees (van) Dijke. Nadat de club in 1921 promoveert naar de eerste klasse van de NVB, volgt drie jaar later al het eerste afdelingskampioenschap en deelname aan de kampioenscompetitie. Dankzij twee goals van de debuterende Puck van Heel, die een jaar later als speler van het tweede elftal zijn debuut voor Oranje zal maken, wint Feyenoord van SC Enschede en is het in 1924 voor het eerst kampioen van Nederland.

In die eerste klasse, wat later de Eredivisie werd, is Jaap Barendregt nog steeds topscorer aller tijden voor Feyenoord. In 238 wedstrijden scoorde hij 196 keer, een moyenne van 0,82 doelpunten per wedstrijd – iets minder dan Pierre van Hooijdonk, Kees Pijl en Graziano Pelle, maar beter dan Eredivisie-topscorer Cor van der Gijp. In het klassieke 2-3-5 systeem, met Adriaan Bul en Kees van Dijke als verdedigers, Puck van Heel en Adriaan Duijnhouwer als binnenspelers en Piet Burg en Hendriks wordt Feyenoord in de vroege jaren dertig de grootste club van Nederland.

Prent uit 1931, met daarop alle Feyenoord-internationals tot dan toe, dus ook Wim Groenendijk.

Prent uit 1931, met daarop alle Feyenoord-internationals tot dan toe, dus ook Wim Groenendijk.

De goede prestaties van Barendregt, wiens oom jarenlang terreinknecht van De Kuip werd, bleven niet onopgemerkt bij de selectiecommissie van het Nederlands elftal. Barendregt debuteert op 17 maart 1929 in Oranje, in de met 3-2 gewonnen wedstrijd tegen Zwitserland. Een jaar later komt de commissie opnieuw kijken. Wim Groenendijk, een jonge aanvaller die vanuit een lager elftal is doorgestroomd, speelt die dag de wedstrijd van zijn leven. In de consternatie verwart de commissie Groenendijk voor Barendregt, en roept de jonge Wim, die dan pas amper in het eerste heeft gevoetbald, op voor de wedstrijd tegen Zwitserland, op 2 november 1930 in Zürich.

Niet onverwacht valt de prestatie van Groenendijk tegen, en in de verwarring de succesvolle Feyenoord-midvoor Barendregt meegenomen te hebben naar Zwitserland zet de Keuze Commissie een dikke streep door zijn naam.

En zo speelde de beste midvoor van Nederland van de jaren dertig maar één keer voor Oranje.

Deze column verscheen eerder op Feyenoordnet.nl

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s