PEC voor een dag, Feyenoord voor altijd

De zon scheen boven De Kuip en duizenden Zwollenaren kwamen in bussen aangereden. Het was een lange stoet, driehonderd bussen in totaal, en gelijk was de grootse massa blauw-wit die naar Stadion Feyenoord liep. Bekerfinale 2014, ik was erbij. Als PEC-supporter, voor één dag dan.

Ik heb nooit iets voor andere clubs dan Feyenoord gevoeld. Natuurlijk, Celtic, Liverpool – het zijn mooie clubs die ik succes best gun, maar tegelijkertijd kan ik ook wel wat sympathie opbrengen voor Manchester United en ook Chelsea, met die gekke Mourinho. En in Nederland verkies ik FC Dordrecht boven Willem II, omdat het een knusse, fijne vereniging is met hardwerkende mensen, vrijwilligers vooral. En Excelsior staat boven Sparta, want dat is arrogante heerenclub. Maar echt supporter zijn van een ander team? Nee, dat nooit.

Dat het gisteravond anders was kwam omdat PEC Zwolle, met die sympathieke Ron Jans als trainer en oud-Feyenoorders Guyon Fernandez en Kamohelo Mokotjo in de basis, tegen aartsrivaal Ajax speelde. Onze vijand is vandaag jullie vijand, dus juichen we voor jullie. Samen met Rolstoel Robba had ik gratis kaartjes van Amstel te pakken gekregen, voor Vak O, op de prachtige Olympiatribune van De Kuip, daar waar de geest van Kieboom en Van Zandvliet nog rondwaart, en de architectuur van de klassieke Kuip beter te zien is dan waar ook in het stadion.

Ajax kwam voor, maar verloor daarna. Het vuurwerk op het veld, tot twee keer toe, en daarna de staking van bijna een half uur. We vermaakten ons prima; voor de wedstrijd hadden we bij onze favoriete bowling Atoll, tegenover De Kuip wat gedronken en nu in het stadion, met gratis kaarten, was ook genoeg te beleven. Daar ging het misschien ook wel om: de belevenis op een verder lege zondag, een zondag zonder Feyenoord.

PEC won en daar waren we blij mee. Met wat Feyenoorders stonden we inmiddels op Vak Z, in de hoek. Gelijk PEC-supporters juichten we, zongen we mee en zwaaiden we naar Ajacieden, van wie sommigen al na de 2-1 huiswaarts gingen – groots was de support inderdaad niet, daar had Ajax-trainer Frank de Boer gelijk in. Ik ga nu veertien jaar naar Feyenoord en heb tweemaal een thuisoverwinning gezien op Ajax (2006 en 2012) en nimmer zag ik Ajax zo van de mat gespeeld worden, in mijn eigen Kuip nog wel.

Natuurlijk had de support voor PEC te maken met afkeer van de grote Ander, maar het is ook een prachtig verhaal: PEC Zwolle, een paar jaar geleden nog op sterven na dood, dat de beker wint en nu Europa ingaat, met een leuk en fris team – geen topspelers, wel een team dat wil winnen, en daar zat het verschil met Ajax, dat misschien wel een paar topspelers heeft maar geen team was en niet liet zien de beker, en daarmee als eerste Nederlandse club de triple, te willen winnen. En al die Zwollenaren waren blij, en de zon scheen, en het blauw vulde De Kuip nog meer dan de blauwe kuipstoeltjes doorgaans doen. Het is historisch, hier gaan boeken over geschreven worden en documentaires over gemaakt worden. Over vijftig jaar heeft iedereen het in Zwolle nog over Ryan Thomas, Guyon Fernandez en Joost Broerse.

PEC Zwolle tegen Ajax, 5-1, de totale vernedering van het arrogante Ajax. Voor één dag waren we voor PEC, maar op de vraag van een PEC-supporter of ze er een nieuwe fan bij hadden kon ik enkel antwoorden: nee, want de liefde voor Feyenoord overwint alles.

Advertisements

Een gedachte over “PEC voor een dag, Feyenoord voor altijd

  1. […] Wéér geen prijs. Het leven van een Feyenoord-supporter wordt gekenmerkt door valse hoop. Altijd weer die hoop dat dit seizoen echt anders is. En dan sta je met de winterstop alweer twaalf punten achter op de koploper. Enfin. Met een vriend ging ik in mei naar de bekerfinale tussen PEC Zwolle en Ajax, in onze Kuip. Via Amstel konden we gratis kaarten krijgen, dus ach, waarom niet? Op ons stoeltje vonden we deze handklapper. Wat volgde was vermoedelijk één van de mooiste wedstrijden die ik ooit in De Kuip zag. Na een snelle voorsprong van Ajax kantelde de wedstrijd volledig en werden de Amsterdammers weggespeeld. Zelden Ajax zo weggetikt zien worden in De Kuip. En dan dus niet eens door Feyenoord. Na de wedstrijd volgde een groot feest, wij deden mee, natuurlijk. We waren PEC voor een dag, maar Feyenoord voor altijd.  […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s