Pelle en Paauwe, over leiderschap

Hij was boos en schopte daarom een sponsorbord kapot. Graziano Relle was terecht boos maar heel slim was zijn gedrag niet. Het is de tweede keer dit seizoen dat de aanvoerder van z’n rol als morele en sportieve leider van het team afstapte. Ik moest deze week daarom denken aan Bas Paauwe, één van Pelle’s illustere voorgangers als aanvoerder van Feyenoord één.

Bas, of Basje voor clubgenoten, Paauwe was één van de grootste Feyenoorders van zijn tijd. Hij debuteerde in 1929 en bleef tot 1947 in het eerste voetballen. Nadat spelers als Puck van Heel, Adri van Male, Kees Pijl en Jaap Barendregt vanaf halverwege de jaren dertig afhaakten bij het eerste elftal, werd Paauwe dé leider van het elftal. Niet voor niets werd hij uiteindelijk aanvoerder.

Dat was hij ook toen Feyenoord in 1942 een wedstrijd speelde tegen Ajax, op dat moment nog geen aartsrivaal maar wel een bijzondere tegenstander. Eénentwintig jaar eerder, toen de twee clubs elkaar voor het eerst troffen, won Ajax met 2-3. Over de 0-1 van de Amsterdammers kwam al op het veld veel ophef. De bal zou niet over de lijn geweest zijn, omdat hij na het raken van de lat op de lijn in de handen van keeper Arend Moerman, jarenlang de vaste keeper van het eerste elftal in de jaren tien en twintig, was gevallen. Geen doelpunt volgens Feyenoord, maar scheidsrechter Boas, een grote naam in die tijd, keurde de goal wel goed. Na veel gedoe en discussie besloot voetbalbond NVB de goal, zeer terecht natuurlijk, terug te draaien en zo eindigde de eerste Feyenoord – Ajax in 2-2.

Nu, in 1942, troffen de twee clubs elkaar weer. Het waren barre tijden. Rotterdam leed onder de zware gevolgen van het bombardement en lag in puin, in Amsterdam werden Joden met honderden tegelijk weggevoerd naar massavernietigingskampen. Gevoetbald werd er tijdens de Oorlog wel, tot 1944. Feyenoord wint de wedstrijd op de zesde december 1942 met 2-0 van Ajax, maar eindigt de wedstrijd met tien man. Dat was een unicum, want nog nooit eerder was er tijdens de Klassieker, die toen nog niet heel klassiek was, een speler uitgestuurd. Nog unieker: Jan Bens werd niet door de scheidsrechter, maar door zijn eigen aanvoerder Paauwe van het veld geschopt. Tijdens de wedstrijd heeft hij Ajax-keeper Gerrit Keizer, die de bal niet wil afgeven voor een penalty, een paar tikken op z’n neus gegeven, waarna er een massale vechtpartij uitbreekt. Dat staat Paauwe niet toe en hij besluit Bens, tevens befaamd bokser, van het veld te halen.

Paauwe begreep de kunst van het aanvoeren, vermoedelijk beter dan Pelle. Eerder dit seizoen liet de Italiaan zich al gaan met een kopstoot, tegen Heracles Almelo. Woede; prima, graag zelfs. Maar een aanvoerder is meer dan alleen een voetballer met een band om zijn arm. Hij is vooral de morele en sportieve leider van zijn team, die op momenten van oproer een discussie kan en mag voeren met de scheidsrechter, die zijn team, als ware een kapitein, leidt. Na het incident met Jan Bens bejubelde clubblad De Feijenoorder Paauwe: “Jongens, blijft onder alle omstandigheden kalm en gehoorzaamt aan de aanvoerder”.

Zondag wacht Ajax – inmiddels een aartsrivaal. Een medespeler hoeft hij er niet uit te zetten, liever niet, maar Pelle moet meer leiderschap tonen. Het liefst ook sportief. Met drie doelpunten Feyenoord naar de overwinning leiden.

Deze column verscheen eerder op Feyenoordnet.nl

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s