Willem werd 70

Willem van Hanegem werd zeventig jaar en daarom was er in De Kuip een groot feest georganiseerd. Dat hoefde van hem niet zo nodig, maar hij ging overstag toen duidelijk werd dat het vooral een supportersfeest moest worden, waarin de eenheid van de club (stichting, stadion, sportclub, supporters – de vier lichtmasten) de basis zou zijn. En dat werd het.

Toen om iets na half vijf ’s middags supporters op de Marathontribune grote kartonnen vellen wegtrokken, pinkte Van Hanegem een traantje weg. ‘Willem van Hanegem Tribune’ stond er nu, over de hele zijde. In navolging van Gerard Meijer, die liefst vijftig jaar verzorger was, kreeg hij nu zijn eigen tribune. Iets daarvoor hadden supporters met een megadoek al een ode gebracht, ondersteund door jeugdspelertjes van Feyenoord die met vlaggen zwaaiden, ’70’ stond er.

Hier kwam de een door Van Hanegem zo gewenste eenheid samen. In De Kuip, met supporters, jeugdvoetballers van stichting én sportclub, directie, oud-spelers en sponsors. Na de ode op de tribune werden in de Van Zandvliet-zaal onder de Olympiatribune mooie woorden gesproken, onder andere door de Rotterdamse wethouder Laan en Feyenoord-directeur Gudde. Hier klopt het hart van Feyenoord en waart de geest van de iconische voorzitters Leen van Zandvliet en Cor Kieboom nog rondt. Wie de trap naar de zaal neemt wordt meteen geconfronteerd met een borstbeeld van Kieboom, de man die Feyenoord bijna dertig jaar leidde als voorzitter en naar de top van het nationale en internationale voetbal bracht. De Olympiazijde laat het Feyenoord van toen zien, van de internationale top en prachtige wedstrijden, zoals tegen AC Milan in 1969, toen Van Hanegem een magistrale voorzet van Moulijn inkopte.

Het was dan ook hierom zo mooi dat het feest aan deze kant van het stadion was, omdat dit het Feyenoord is zoals Van Hanegem het bijna vijftig jaar geleden leerde kennen toen hij als jonge speler van Xerxes gekocht werd. Niet het Maasgebouw, waar de directies huisden waar hij zo vaak conflicten en meningsverschillen mee had, maar de kant van het tribune waar het Feyenoord van toen zo mooi straalt. Voor de ingang waakt het standbeeld van Coen Moulijn, geflankeerd door plaquettes van zijn teamgenoten van het gouden Feyenoord van 1970.

Binnen was gistermiddag nog een glimp van dat Feyenoord te zien. Ove Kindvall, de Zweedse spits die Feyenoord naar de Europa Cup I schoot, bleef maar verzoeken krijgen om op de foto te gaan. Van volwassen mannen die hem nog zagen spelen, maar ook van jongere supporters zoals ik, die hem alleen van wazige zwart-witbeelden kennen. Vierenveertig jaar na die goal in Milaan is Kindvall nog ongelofelijk populair.

En ook Rinus Israel was er, samen met de te vroeg overleden Theo Laseroms een ijzeren verdedigingsduo in dat gouden Feyenoord. Tegen Cruijff werd wel gezegd dat als hij zijn vrouw en kinderen nog wilde zien hij niet met Israel en Laseroms in duel moest. Israel reikte gistermiddag een exemplaar van het boek dat Jaap Visser over Van Hanegem schreef uit. “Ik zei altijd dat je een aardige voetballer was”, zei Israel, “Nu geef ik toe: je was een grote voetballer”. Van Hanegem kreeg opnieuw tranen in zijn ogen.

Wie er niet was, was Wim Jansen, de middenvelder van het team. Jansen en Van Hanegem waren decennialang goede vrienden, totdat de eerste als technisch directeur van Feyenoord halverwege de jaren negentig in conflict kwam met de tweede, toen trainer van de club. Jansen had commentaar, waarop Van Hanegem zei dat hij minder achter de ramen en meer op het veld moest staan. Het kwam helaas nooit meer goed tussen de twee.

Ook jammer was de afwezigheid van de KNVB. Geen enkele van de uitgenodigde bondsofficial kwam opdagen, allen lieten ze de uitnodiging voor wat het was. Het siert de bond niet dat ze op de verjaardag van één van de beste Nederlandse voetballers aller tijden afwezig is. Van Hanegem was niet alleen voor Feyenoord belangrijk, maar óók voor het Nederlands Elftal dat in 1974 bijna wereldkampioen werd. De afwezigheid van de bondsbonzen getuigt van weinig respect.

Maar toch. Het was een bijzondere en mooie middag. Het was het Feyenoord zoals zoals Van Hanegem de club wil zien: verbonden, in goede harmonie. Dat was misschien nog wel het mooiste cadeau.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s