Hoe goed doet Martin van Geel het bij Feyenoord? Een analyse

Tweeënhalf jaar werkt Martin van Geel nu als technisch directeur van Feyenoord, en als het aan de oud-speler van onder andere Ajax, Willem II én Feyenoord ligt komen daar nog vele jaren bij. Maar hoe goed doet de td het eigenlijk? Een analyse.

Op 1 mei 2011 treedt Martin van Geel in dienst van Feyenoord. Enkele maanden eerder is hij door de club benaderd om Leo Beenhakker op te volgen, die erin slaagde in korte tijd opmerkelijke veel slechte spelers te halen. Beenhakker moest winkelen met een lege portemonnee en spreekt zijn netwerk aan. Opbrengst: spelers als Fedor Smolov, Michael Lumb, Sören Larsen en Krisztian Simon. Dat Feyenoord in Van Geel de ideale opvolger van Beenhakker ziet is logisch; hij is succesvol geweest bij AZ, Willem II, Ajax en Roda JC. En waarom dan nu niet bij Feyenoord?

Maar hoe succesvol was Van Geel bij Feyenoord? Een overzicht van zijn aan- en verkopen.

2011/2012

Aankopen:

Guyon Fernandez. Spits Guyon Fernandez wordt transfervrij overgenomen van satellietclub Excelsior. Het Legioen kent Fernandez nog: in augustus 2010 schiet hij Excelsior in de blessuretijd langs Feyenoord. Succesvol is Fernandez echter nooit bij Feyenoord. Hij valt op door z’n agressieve spel en onnodige (rode) kaarten. Hij komt overduidelijk tekort en verdwijnt in Ronald Koeman’s tweede seizoen naar de tribune. In twee seizoenen komt hij tot achtentwintig competitiewedstrijden en negen goals. Te weinig voor iemand die wordt binnengehaald als dé nieuwe spits. Dit seizoen is hij verhuurd aan PEC Zwolle. Zijn aflopende contract zal niet verlengd worden. Eindoordeel: miskoop.

Miquel Nelom. In zijn eerste week contracteert Van Geel meteen twee spelers. Net als Fernandez komt Nelom transfervrij van Excelsior, de club waaraan Feyenoord hem eerder al verhuurde. De linksback wordt nu al drie seizoenen lang vooral gebruikt als stand-in, en doet dat prima. Aanvallend ingestelde back die nuttig werk verricht maar weinig opvalt. Haalt in het voorjaar van 2013 zelfs het Nederlands elftal en lijkt genoeg toekomst te hebben op Zuid. Eindoordeel: geslaagd.

Ronald Graafland. In 1996 tekende dit product van Feyenoord’s eigen jeugdopleiding zijn eigen contract. Bijna achttien jaar later wacht hij nog steeds op z’n debuut voor Feyenoord. Na jarenlang bij Excelsior gekeept te hebben wordt hij reserve-doelman bij Vitesse en Ajax, tot hij in de zomer van 2011 besluit voor de amateurs van Capelle te gaan spelen. En dan belt zijn oude liefde. Of hij derde doelman wil worden, want de Braziliaan Darley was zwaar geblesseerd. Schijnt het goed te doen met jonge spelers en belangrijk te zijn voor de groep. Eindoordeel: geslaagd.

Otman Bakkal. Nadat Leroy Fer voor 5,5 miljoen euro aan FC Twente wordt verkocht, inclusief doorverkooppercentage (goed werk, Martin), slaat Van Geel snel toe. Otman Bakkal, bij PSV op een zijspoor beland, wordt voor één seizoen gehuurd van PSV. Dat blijkt een goede zet. Bakkal is belangrijk, scoort en maakt het team duidelijk beter. Eindoordeel: geslaagd.

John Guidetti. Guidetti is misschien wel de beste speler die Van Geel naar Feyenoord haalde. Nadat al snel duidelijk is dat Guyon Fernandez niet voldoet als eerste spits, wordt FC Twente afgetroefd en huurt Feyenoord de Zweed voor de rest van het seizoen van Manchester City. Drie goals tegen Ajax, dan ben je een held. Eindoordeel: geslaagd.

Jordy Clasie en Kaj Ramsteijn worden na een verhuurperiode aan Excelsior teruggeroepen. Ramsteijn begint goed, maar komt na een zware blessure niet meer terug bij de eerste selectie. Clasie ontwikkelt zich tot international en kleine generaal op het middenveld.

Verkoop:

Voor Leroy Fer en Georginio Wijnaldum ontvangt in totaal, inclusief clausules, zo’n elf miljoen. Dat is meer dan vooraf werd verwacht en is grotendeels te danken aan de onderhandelingsstrategieën van Van Geel. Daarmee helpt hij goed mee aan het financieel gezond maken van de club.

2012/2013

Daryl Janmaat. De rechtsback wordt in de C-jeugd nog weggestuurd van Varkenoord, maar mag in de zomer van 2012 terugkeren bij Feyenoord. Dit keer in De Kuip. De jonge verdediger wordt transfervrij gratis overgenomen van SC Heerenveen en ontwikkelt zich in razend tempo tot sterkhouder in Koeman’s keurkorps. Eindoordeel: geslaagd.

Joris Mathijssen. Van Geel kent Mathijssen nog uit de tijd dat laatstgenoemd een junior was bij Willem II. Dat is heel lang geleden. De international begint zwak, maar blijkt daarna een sobere en solide verdediger die met zijn ervaring rust in het elftal brengt. Eindoordeel: geslaagd.

John Goossens. Op de tribune zeg ik soms over Goossens dat het een speler is die bij een 4-0 voorsprong de 5-0 binnenschiet, maar geen wedstrijd kan doen kantelen. Aardige speler, meer niet, maar lijkt vooralsnog tekort te komen voor Feyenoord 1. Eindoordeel: matig.

Lex Immers. Wordt Immers nou gehuurd of is hij honderd procent eigendom van Feyenoord? Van Geel doet er geheimzinnig over. Immers werkt hard, scoort regelmatig en mist ook veel kansen. Het blijft twijfelachtig. Geen speler wordt zoveel besproken als de Hagenees – en niet altijd in positieve zin. Maar z’n mentaliteit is zo goed. Eindoordeel: gematigd positief.

Harmeet Singh. Singh zou hét talent van Noorwegen zijn. ‘Hét talent van…’, daar heeft Feyenoord er al veel van gehad. En nooit slaagden ze in De Kuip. Zo ook Singh. De middenvelder komt anderhalf jaar na zijn komst niet meer voor in de plannen van Feyenoord en mag dan ook vertrekken. Toch zonde van de 300.000 euro die Van Geel voor hem betaalde. Eindoordeel: miskoop.

Ruud Vormer. Middenvelder Vormer en td Van Geel kennen elkaar van Roda JC. Net als Goossens en Janmaat komt hij transfervrij naar Rotterdam. Het blijft twijfelachtig. Vormer valt niet op en dat hij in twee seizoenen tijd de reservebank niet ontstegen heeft zegt iets. Maar wat precies? Vooral dat hij vooralsnog niet geslaagd is. Eindoordeel: matig.

Omar Elabdellaoui. Zou heel goed kunnen voetballen. Zou gaan slagen bij Feyenoord. Zou na John Guidetti de tweede huurling van Manchester City zijn die Het Legioen ging imponeren. Zou, want na een half jaar en vijf invalbeurten zegt Feyenoord zijn huurcontract op. Eindoordeel: miskoop.

Graziano Pelle. Wat moesten we lachen, toen Martin van Geel eind augustus 2012 de Italiaanse mooiboy Pelle presenteerde. Geflopt bij AZ. Een spits die nergens en nooit scoorde. En wat zaten we fout, want in no-time groeit hij uit tot de nieuwe lieveling van Het Legioen. De eerlijkheid gebied echter wel te zeggen dat het niet Van Geel was die het contact legde, maar de zoon van Ronald Koeman, die vervolgens zijn vader inseinde. Eindoordeel: geslaagd.

Wesley Verhoek. Wat doet Wesley Verhoek bij Feyenoord? Anderhalf jaar nadat Van Geel hem met FC Twente ruilde tegen Jerson Cabral zit hij vooral op de tribune. De vleugelaanvaller kan niet imponeren. En dan te bedenken dat z’n contract nog tot 2016 doorloopt… Eindoordeel: miskoop.

Mitchell Te Vrede. Niet goed genoeg voor AZ. Niet goed genoeg voor Excelsior. Wel goed genoeg voor Feyenoord? In het voorjaar van 2012 haalt Van Geel spits Te Vrede naar De Kuip. In zijn eerste seizoen komt hij tot één invalbeurtje, in de blessuretijd van de laatste competitiewedstrijd. Dit seizoen doet hij het wat beter. Door zijn geringe speeltijd is het nog te vroeg een definitief oordeel te geven.

Kamil Miazek. Juventus wilde hem, Manchester City wilde hem, maar het grootste keeperstalent van Polen tekent in het najaar van 2012 bij Feyenoord. Dat heeft Van Geel goed gedaan. Speelt dit jaar in de A1, maar kwam door een zware blessure aan zijn jukbeen nog in actie. Wordt binnen Feyenoord gezien als de toekomstig eerste doelman – wat een last op je schouders. Eindoordeel: te vroeg voor een oordeel.

Kensuke Tada. Wie? Japanse aanvaller die in de zomer van 2012 transfervrij wordt overgenomen van Fortuna Düsseldorf. Voetbalnomade die eerder voor Besiktas voetbalde. Hij wordt in de A1 geplaatst en met maar een handjevol wedstrijden in dat team vertrekt hij een jaar na zijn komst weer even geruisloos als hij kwam. Terug naar Japan, volgens z’n Facebook-pagina. Eindoordeel: miskoop.

Verkoop: Ron Vlaar en Karim El Ahmadi krijgen na een succesvol jaar bij Feyenoord een mooie transfer naar het Engelse Aston Villa, in de Premier League. De overige vertrekkende spelers hadden allemaal aflopende contracten of worden verhuurd.

 2013/2014

Aankopen:

Jordy van Deelen en Elvis Manu keren terug na een jaar voor Excelsior gespeeld te hebben en mogen nu op huurbasis vertrekken uit De Kuip.

Samuel Armenteros. Ronald Koeman wilde zo graag nog een aanvaller erbij en dus moest Martin van Geel op pad. Hij kwam terug met Samuel Armenteros, een Zweeds-Cubaanse spits die nergens veel scoorde en bij Feyenoord aanvankelijk als buitenspeler gebruikt wordt, maar na een blessure niet terugkeert in de basis. En dat is misschien maar beter ook. Voegt niks toe en het is dan ook onwaarschijnlijk dat Van Geel de optie tot koop gaat benutten. Eindoordeel: matig.

Otman Bakkal. Na een mislukt avontuur bij Dinamo Moskou keert Bakkal in september 2013 terug bij Feyenoord. Hij tekent een contract tot het eind van het seizoen. Tot nu toe bereikt hij echter nimmer zijn niveau van het zo succesvolle seizoen 2011/2012. Hij oogt wat dik en is langzamer dan Jhonny van Beukering met tegenwind. Dat Van Geel toesloeg is logisch, maar achteraf was wat minder opportunisme wel goed geweest. Maar dat is achteraf. Eindoordeel: matig.

Verkoop:

Aan Kelvin Leerdam en Kamohelo Mokotjo verdient Feyenoord in de zomer van 2013 geen cent; ze vertrekken transfervrij naar Vitesse en PEC Zwolle. De grootste winst die Van Geel behaalt is dan ook het verlengen van de contracten van Stefan de Vrij, Jordy Clasie en het vasthouden van Bruno Martins Indi in Rotterdam. Dat is knap, want voor de drie internationals is veel interesse uit het buitenland.

Eindoordeel

Tweeënhalf jaar en negentien aankopen (spelers die terugkeerden van verhuur niet meegeteld) is het tijd voor een eindoordeel. Zeven van Van Geel’s aankopen zijn geslaagd, waaronder twee spitsen die veel belangrijke doelpunten maakten. Zes spelers zijn regelrechte miskopen, waaraan Feyenoord in totaal ongeveer 400.000 euro aan transferkosten (salarissen niet meegerekend) kwijt is. Vier spelers zijn matig; ze spelen regelmatig, maar zijn geen kartrekkers of spelers die het team beter laten spelen. Voor twee spelers is het te vroeg voor een oordeel, simpelweg omdat ze te weinig spelen (Mitchell Te Vrede) of in de jeugd uitkomen (Kamil Miazek). Eén speler blijft twijfelachtig, maar krijgt het voordeel van de twijfel (Lex Immers).

Geen hele bijzondere cijfers, het tijdperk Van Geel lijkt gekenmerkt te worden door gematigdheid. Dat hoeft niet per sé slecht zijn: er is een duidelijke trendbreuk met de jaren-Beenhakker (of erger; Wotte), toen Feyenoord voor teveel geld teveel kwaliteitsarme spelers kocht. De hand blijft op de knip, er is een focus op jeugdigheid.

Het verkoopbeleid van Van Geel levert veel geld op, in totaal zo’n twintig miljoen euro, maar dat kan hij niet gebruiken voor nieuwe aankopen; eerst moet de schuld teruggebracht worden. Dat gebeurt en hopelijk kan hij komende zomer eindelijk wél de markt op. Daarvoor zal hij echter nog wel moeten verkopen. Stefan de Vrij, Bruno Martins Indi, Daryl Janmaat, Jordy Clasie en Graziano Pelle; de vijf belangrijke Feyenoorders zijn gewild in Europa. Het kan zo maar zijn dat er komende zomer tientallen miljoenen euro’s binnenstromen – mits Van Geel even goed onderhandelt als hij twee jaar geleden rondom de transfers van Leroy Fer en Georginio Wijnaldum deed.

Kritiek is er echter ook. Van Geel zou “te weinig de boer op gaan”, heet de kritiek op Zuid. Hij zou spelers die weg mogen, zoals Sekou Cissé en Harmeet Singh, te weinig in de etalage zetten. In Voetbal International gaf de directeur dat toe, “maar dat is mijn karakter”. Geen al te beste karaktereigenschap voor iemand verantwoordelijk voor de verkoop van voetballers, denk ik.

De belangrijkste verdienste van Van Geel is echter niet financieel. Die zit niet in de clubkas, maar op de tribune. Na het dramatische seizoen 2010/2011, waarin Feyenoord niet alleen in het rechterrijtje eindigde en met 10-0 verloor van PSV, maar ook bijna failliet ging. Waarin Feyenoord haar waardigheid verloor. De sportieve prestaties van de afgelopen tweeënhalf seizoenen gaven Feyenoord die waardigheid terug. Het Legioen is weer trots op de club. Natuurlijk – dat deed Van Geel niet alleen, maar met het aantrekken van spelers als John Guidetti, Daryl Janmaat en Graziano Pelle had hij er wel een grote rol in.

Voor tien jaar bijtekenen? Ik houd je niet tegen, Martin.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s