Aanvoerders en autoriteit. Over Bas Paauwe en Graziano Pelle.

Een aanvoerder die domme dingen doet verliest zijn autoriteit. Dus ook als die aanvoerder de topscorer en beste speler is. Zo, dat is eruit. Zondag stond de domme rode kaart van Graziano Pelle symbool voor het collectief, oké, minus keeper Erwin Mulder, wan presterende Feyenoord. Een domme, onnodige kopstoot, of iets wat er op leek, en weg was Pelle. Eerder die week was hij ook al boos weggelopen op de training. Het doet de autoriteit van de aanvoerder geen goed. Hoe anders was alles in 1942.

In 1942, Nederland zit midden in de oorlog, wordt er lange tijd nog wel gevoetbald. Feyenoord, in het door het bombardement geteisterde Rotterdam, wordt gedwongen De Kuip te verlaten en keert terug naar het knusse stadionnetje aan de Kromme Zandweg, waar de reserve- en jeugdteams ook na de bouw van De Kuip gewoon zijn blijven spelen, tot ze in 1950 naar Varkenoord verhuisden. Jurryt van de Vooren heeft een hele interessante doctoraalscriptie geschreven over Feyenoord in de Oorlog, en eerder schreef ik dit artikel voor fanzine Lunatic News over hoe het Feyenoord verging tijdens de donkere oorlogsjaren.

Tijdens de oorlog wordt lange tijd dus nog door gevoetbald, en ook Feyenoord en Ajax treffen elkaar. Zo ook op 6 december 1942. Feyenoord wint, met 2-0, maar eindigt de wedstrijd met tien man. Een unicum in de lange geschiedenis van de Klassieker, want tot dan toe nooit eerder werd er een speler uitgestuurd tijdens een treffen tussen de Rotterdammers en Amsterdammers. Tot 6 december 1942. Jan Bens, een prachtkerel die als jeugdspeler tijdens de opening van De Kuip op het veld stond en tussen 1938 en 1947 meer dan zeventig wedstrijden speelde voor Feyenoord, was de gelukkige. Hij wordt in 1933 lid van de club, na opgegroeid te zijn aan de Rosestraat, vlak nabij de woning van zijn idool Puck van Heel, de grootste vooroorlogse Feyenoord-speler. Op 12 mei 2012 overleed de man die naar eigen zeggen  “Feyenoord-waardig” was en bovendien Feyenoorder tot de dood.

Op die bewuste 6 december krijgt Bens vlak voor tijd een strafschop toegewezen, maar Ajax-keeper Gerrit Keizer weigert de bal af te geven aan Bens, waarna er slaande ruzie uitbreekt tussen de Ajacieden Keizer en Henk Blomvliet en de Feyenoorder, naast voetballer geen onverdienstelijk boxer. Scheidsrechter Karel van der Meer doet niks. Dat is voor de legendarische Feyenoord-aanvoerder Bas Paauwe reden om de jonge Bens van het veld te sturen. Feyenoord mist de penalty maar scoort vlak daarna alsnog de 2-0.

Bas Paauwe begreep de kunst van het aanvoeren. Een kapitein op het schip kan geen ongedisciplineerde matrozen gebruiken. Clubblad De Feijenoorder looft Paauwe dan ook: “Jongens, blijft onder alle omstandigheden kalm en gehoorzaamt aan de aanvoerder. En daarmede moet het uit zijn, wat er ook gebeurt.” Maar wat als de kapitein zelf een ongedisciplineerde matroos is, zoals Pelle zondag? Misschien dat Pelle even de boeken in kan duiken en in de daden van enkele van zijn legendarische voorgangers, zoals Basje Paauwe, leren dat een aanvoerder zijn autoriteit nooit moet verliezen.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s