Aanvoerders en autoriteit. Over Bas Paauwe en Graziano Pelle.

Een aanvoerder die domme dingen doet verliest zijn autoriteit. Dus ook als die aanvoerder de topscorer en beste speler is. Zo, dat is eruit. Zondag stond de domme rode kaart van Graziano Pelle symbool voor het collectief, oké, minus keeper Erwin Mulder, wan presterende Feyenoord. Een domme, onnodige kopstoot, of iets wat er op leek, en weg was Pelle. Eerder die week was hij ook al boos weggelopen op de training. Het doet de autoriteit van de aanvoerder geen goed. Hoe anders was alles in 1942.

Lees verder “Aanvoerders en autoriteit. Over Bas Paauwe en Graziano Pelle.”

Fever Pitch en de herkenbaarheid van het onbegrip

Tijdens het kijken naar de Britse film Fever Pitch, een verfilming van het bekende boek van Nick Hornby, overviel me een gevoel van herkenning. Zijn wij niet allemaal Paul Ashworth, het karakter gebaseerd op Hornby? De onvoorwaardelijke liefde voor een club en het onbegrip waar dat op stuit bij veel mensen: jij en ik zouden Ashworth kunnen zijn.

Lees verder “Fever Pitch en de herkenbaarheid van het onbegrip”

Vuil, stenen en sinaasappelschillen – 1914

Feyenoord wordt tegenwoordig wel wat gevreesd in Europa. De enorme hooliganschare van de club, een machtig leger dat kan groeien tot boven de duizend man, en de enorme groep supporters die meekan reizen naar het buitenland hebben Feyenoord een naam gegeven van één van Europa’s fanatiekste supporters. Tel daar de rellen in Duitsland, Frankrijk en waar niet bij op, en de naam van een ‘hooliganclub’ is geboren. Maar de eerste stenen vlogen al veel eerder rond op Zuid.

Lees verder “Vuil, stenen en sinaasappelschillen – 1914”

Phida Wolff en de dode Spartaan

Phida Wolff was een groot Feyenoorder maar voetballen kon hij niet. Schrijven, dichten, met geld rekenen, wedstrijden organiseren, speeches houden, bijvallen als bestuurslid; Wolff kon dat allemaal beter. De geboren Amsterdammer (!) schreef dikke boeken over hoe het Feyenoord verging, met lange anekdotes die enige vorm van autobiografie niet missen. Eén gedicht van Wolff deed nogal wat reuring veroorzaken.

Lees verder “Phida Wolff en de dode Spartaan”

Mijn overgrootvader testte De Kuip

Mijn overgrootvader schijnt een bijzondere man geweest te zijn. Dat kan ik niet bevestigen, hij overleed een aantal jaar voor mijn geboorte. Wat rest zijn de verhalen. Eén van die verhalen is dat hij eind 1936 de constructie van Stadion Feijenoord, al snel in de volksmond ‘De Kuip’ genoemd, testte. Samen met een paar honderd anderen.

Lees verder “Mijn overgrootvader testte De Kuip”